Hoofdtekst
Dao waor nog ins eine, dèi mósj 's aoves door de bos nao huis kómmen. En dèi ging noëts euver de wêg, mer altijd rech door de bos, dat waor korter. Mer op ene kiër dów haw er zich toch verloupen. En wie er ouch zeukde (zocht), ee vóng zene wég neet trug. Tot er op ene kiër e paar blauw lämpkes wijd (ver) veur zich uit zaog. Ee dao-op âf, hé, ene bange waor er neet. Mer er keem noëts bij die lämpkes uit. En zoë hèit er dao de ganse nach in ene kringk róndgeloupen, tot 's mörges klaor woor (werd), en toen jà, toen vóng er zene wâg weer.
Beschrijving
Een man die 's avonds door het bos naar huis kwam, raakte verdwaald door het volgen van blauwe lichtjes die door de lucht vlogen. De man liep de hele tijd in een kringetje en vond pas de volgende ochtend zijn weg terug.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
M/XVIII/123
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Maasmechelen 
Maasmechelen 