COOMS0157_0158_8349 - ...of belet de heks weg te gaan

Bê Jef Van Genechten kwamp altêd e vrômmes. Dao ginken ze altêd euveral mee hinnen zien, as ze iet gekocht hadden, een vaars of een koei. Mar effekes ’t ernao was de vaars kapot of de koei mankeerde. Hê haâ ok e goed peird. Zê kwamp zien en ’t werd ziek. Toen kwamp ze nog is: ze wilde nao de verkens zien alliên. De zoon zee: "’k Zal ze is hemmen." En diê stak iet onder heure stoel. Ze had dao al nen hiêlen tijd gezeten, toen zee ze tegen de boerin: "’t Is al laot, ik moet nao huis gön." De zoon kwamp thuis. De moeder zee tegen hum: "Ze hêt nao al twiê kiêren gezeed da ze nao huis moet; zaâ die nie kunnen nao huis gön?"De zoon zee: "’k Zal ekik is maoken da ze nao huis is." Hê gink zên klonken (klompen) zuêken onder ’t schap (voorraadkast). Toen trok’em ’t dink onder heure stoel weg. Ze springt op en was eweg. En weette wa dao onder stak? Een heiligdom.

Nadat een vrouw naar het paard van Jef V.G. was komen kijken, werd het dier ziek. Toen de vrouw een tijdje later nog eens op bezoek kwam, wilde ze naar de varkens gaan kijken. Daarop stak Jef stiekem een heiligdom onder de stoel van de bezoekster. De vrouw had al enkele keren gezegd: "Ik zal moeten naar huis gaan", maar ze vertrok niet. Plots verloor de zoon zijn geduld en riep: "Ik zal er eens snel voor zorgen dat ze naar huis gaat!" Zodra de zoon het heiligdom had weggenomen, sprong de heks verschrikt op en vertrok.

C. Ooms, Leuven, 1968

2.1 Heksen

limburgs (beringen en omstreken)

371

fabulaat

Jef V.G.    Jef V.G.   

Deurne    Deurne