STOP0138_0139_20976

Abel Pollet en d’andre… ‘k En ze nog in portrette hèt thuzent. ‘k Wunde ik dor t’Esen an de stosche, en ‘k hield ik dor staminee. En ’t kwam dor èn here binnen die kortendrank (alcohol, jenever) bestelde, in platse van bier. "Menere," zei ‘k ik, "’k meugen dat niet geven." Nu, ‘k moste ik nu nor mijn zolder gon achter e sarze (deken) om te strijken. Mor ‘k doste lik niet want dat wos lik zuk e rare vint. En nu die vint ging bachten ’t huus enne stoend hij dor èn kijken deur ’t glas van mijn achterdeure. ‘k Zeggen in mijn eigen: "Wu e rare vint zijt gij toch?" Deur den deur, enne ging voort. Enne moste den trein èn van ten tweenholf. "Wel," zeiten, "’k kunnen ik ook wachten toetdat den andern komt." "Je gaat toen moeten wachten toet ten vuvenholf", zei’k ik. En die vint gerochte nu thuzent buten. Enne ging eerst nor de stosche enne stoend dor ook overol èn kijken deur de gatje en de dingschges wor dat ze kartjes geven. En de marchandiese (locomotief, den trein) moste nu kommen van ten drienholf. De chef ging gon manoeuvreren en Henritten, de kartjesknipper, bleef dor. Enn’ed hem toen voortgegon otten hij overol gekeken en gedon hadde. Enne ging toen de platse up enne ging nor Leroys achter e pinte. Mor ne reüssierde dor niet want ’t wos de baas die hem bestelde. "’t Is toch zeker gene van de bende van Pollet, want die vint kijkt ezo overol?" vroegten. Enne betrouwde hem ook niet. En omdat die vint zo aardig dei, bleef Jules Leroy er lik oltijd bij toetdatten up den deure ook voortging. Enne ging toen nor den trein van te vuvenholf nor Zarren. In Kortemark etten gepakt geweest. Je wos dor uphoeden. Jules Leroy en de garde hadden klacht gedon dat dat zuk e rare vint wos en ’t wos hele dagen van Pollet daj hoorde. En dezelfden avond mosten me wieder nog nor Kortemark om oendervraagd te zijn wuk datten gedon had en wuk datten vroeg. O dat toen e dag of veertiene geleên wos, o z’ollemale gepakt woren, e stik of veertiene, of toch in die roende, ze gaven toen de portretten uut en ol de menschen wor dat ze geweest woren kregen een voor nieten. Ze stoen dor ollemale up. ’t Woren twee vromenschen in, een van Klerken. ’t Wos e dochter Hillewaere. Die twee vromensschen woren gepakt voor goed achter ’t hoeden. Z’èn zieder ulder kop ofgedon geweest in Vrankrijk, in Bethune. En den euversten van Pollets wos de latsten.

SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.    SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.   

Een vrouw had een café bij het station van Esen. Op zekere dag kwam in het café een man binnen, die sterke drank bestelde. Omdat de cafébazin alleen bier mocht schenken, zei ze: "Maar meneer, ik mag dat niet geven". De cafébazin moest iets gaan halen op haar zolder, maar ze durfde niet omdat die man zich zo vreemd gedroeg. Ze zag hoe hij door het raam van de achterdeur stond te kijken. Toen de trein van half drie zou aankomen, ging de man naar het station, waar hij overal rondkeek. Daarna ging hij naar een ander café, waar men hem ook niet vertrouwde. Uiteindelijk is de man op de trein van half vijf naar Zarren gestapt. De man was een rover van de bende van Pollet. In Kortemark werd hij opgepakt. Nog diezelfde avond moest de cafébazin naar Kortemark om te getuigen over wat ze had gezien. Toen twee weken later alle rovers van de bende waren opgepakt, werden er gratis foto's van de rovers uitgedeeld. Er waren ook twee vrouwen uit Klerken bij de bende. In Frankrijk werden de rovers onthoofd. De bendeleider Pollet werd als laatste onthoofd.

S. Top, Leuven, 1964

4. Historische sagen

west-vlaams (vrijbos)

67B

memoraat

Pollet    Pollet   

Pollet (bende van)    Pollet (bende van)   

bende van Pollet    bende van Pollet   

Woumen    Woumen   

Esen    Esen