Hoofdtekst
En e j’ d’n dien nog oord van d’n eeuwig’n jaoger? Ewel, me zag’n wieder dikkers ezo grote zworte wok’n in d’ lucht, a me wieder kek’n, ’s naovins, in d’lucht. En dat wos d’n eeuwig’n jaoger, zei me moeder. En da wos etwao e doôn vint die ze ziele gin ruste kuste gev’n. En a ’t waoide, kust’n me ossan or’n roep’n, ezo: “Houw! Houw! Houw!” En dat wos d’n eeuwig’n jaoger. En kiek, ’t is uut, ’t is oek ol danke wet’n!
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
's Avonds zag men vaak donkere wolken in de lucht. Dat was de eeuwige jager. Het was de ziel van een dode man die geen rust kon vinden. Als het stormde, kon men soms iemand horen roepen: "Houw! Houw! Houw!"
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (poperinge en omstreken)
38
Kindertijd van de informant
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Poperinge   
