Hoofdtekst
De vruêgere directeur van ’t college van Bêringen, Nulens, dieê zên veuraâvers hadden de Vurtense meulen. Ze hadden twiê ossen verkocht. Da was verraaien deur ne knecht. Op ne zekeren dag kwamen ze da geld stelen. De bandieten kapten een eiken boêmke af en beukten daomee de deur in. Toen waren ze binnen. Ze zeeën tegen de mulder: "Geld afgeven!" De mulderin was’ter ooch bij. Zê herkende heure knecht dieê van Bêringen was: "Ma Pier, en wê die zoêveul veur oech gedön hemmen." Toen waren ze verloren. Ze sneeën hun de hals af. De mulderin was nog nie hiêlegans doêd. Mee heur bluêiende haân tastte ze langs de muur en probeerde ze nog de kaomer van heur dochterke te bereiken.
Onderwerp
SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.   
Beschrijving
De eigenaars van de Vurtense molen hadden twee ossen verkocht. Omdat de knecht dat had rondgebazuind, werd de molenaar op een avond overvallen. De rovers beukten de deur in en riepen: "Geld afgeven!" De vrouw van de molenaar herkende in één van de rovers de knecht uit Beringen en zei: "Maar P., nadat wij zoveel voor jou gedaan hebben!" Daarop sneden de rovers de molenaar en diens vrouw de keel over.
Bron
C. Ooms, Leuven, 1968
Commentaar
4. Historische sagen
limburgs (beringen en omstreken)
543
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Vurtense molen   
Naam Locatie in Tekst
Beringen   
Plaats van Handelen
Beringen   
