Hoofdtekst
Warten en Pee h’en ook entwa meegemakt zèu (hoor !) Da woaren twi slachters en ze geloofden ook an gin superstietje of zukken boel, want ’t woaren twi ferme vinten wi. Z’aân gin schrik om ’s nachts te goan slachten. En ip e ki woaren ze gevroagd no Sinte-Machiels om ’n zwien doad te doen. Ze gieng’n do no toe, lik oltied. Den een achter den anderen. ’t Was lik e berechtinge die twi, zeien de mensen, omda’n z’olten (altijd) ip e reke giengen. Os dat zwien nu doad was zei den boer: e wel go nu moar hé! Da was roend den elven. Ziender gon nor huus. Mo ze goan en bleven mo goan en ze kosten under bakkès nie opendoen. Z’en azo vier uren gegoan, en ’s nuchtens ten drien (om 3 u.) stoen ze were bie dien boer in Sinte-Machiels. Wadde, zei den boer, zie je do were? Go mo zere nor huus. Ton giengen ze en ze kosten were klappen en direkt nor huus goan. Je ziet toch da’n de duvelsvree (vreselijke) macht he’n, want da woaren der nu e ki die geen schrik ha’n en dien oltied goed under werk deên.
Onderwerp
SINSAG 0667 - Zauberer führt irre.   
Beschrijving
Twee slachters kwamen omstreeks elf uur 's avonds terug van een boer in Sint-Michiels. Onderweg raakten de slachters verdwaald, waardoor ze om drie uur 's nachts opnieuw bij de boer stonden. "Zijn jullie nu weer hier?" zei de boer, "Ga maar vlug naar huis!" Die keer geraakten de slachters gelukkig wel thuis.
Bron
L. Cumps, Leuven, 1965
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (z van brugge)
370
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Sint-Andries   
Plaats van Handelen
Sint-Michiels   
