PKNAB0327_0329_6710 - Heg valt krakend om en staat er 's anderendaags toch nog

Mijn vrouw, die h'r groëtvader, dèi heb ich good gekènd, waor zoë 'n kèirel van ene mèiter drij en neugentig, Wärsóng, in den Heikant woënde dèi, kort bij de kèrkske wat dao nów steit.PK: dat modern dao?Jao, dat is nów al miër dan hónderd jaor geleejen hé, dat waor ene minsch dèi ging al wekes (elke week) in Rèikem kaarten. Die vrouw die hèt (heet): Bettebèir, zagten ze, dat woar, die zag, per exempel: 'Wat is dat nów veur e mónster?' Ja, oouch 'n gooi vrouw, want ze waor getrouwd en haw ene flinke minsch, die haw kaffee, dao ging er kaarten, mèt nog al miër (meerderen), hé, en... waoren jaoren gaon kaarten, in de week en ich gelöüf van... 's zóndigs ouch nog ins. Dèi ging neet zoë cafés nao, mer: kaarten... kaarten!! En ee waor getrouwd, hieveur is e sträötje, dao woënt, enen Deboë (Dubois) hèit dao gewoënd, dao achter dao, mer toen woënde Lambert Laans dao, dao achter door dao ging e wèigske dat ging, zoë langs die beek óm, de steinwêg euver en zoë op Rèikem aan, dao ging er, dat waor 't kortste veur te pakken hé, te voot waor 't toen hé, jà, en altijd dao doorgekomen, en, èlf, twelf, ein oor, die kaarters, wèt ger wâl hé, en dów, ene vieze kiër, zèit er: 'Vrouw', zèit er, 'nów bèn ich dize kiër neet good aan(ge)'komen.' 'Jà, du bès neet tegooi, zeen ich.' 'Jà, van de schrik', zèit er. 'Wat is dan gebeurd?' 'Ich kóm dao', zèit er, 'aan Lambert Laans, en dao steit zoë 'n hèg, 'n lang hèg hé, en dao ging ich zoë langs op hé, op ene kiër begint mich in die hèg te kraken, te kraken, en ich ging mer ene mèiter of ónderhawf daovan, dao waor 't wèigske. En ich kijk óm, en die hèg die vloog ollemaol nevenein óm. En kraken en zoë liëlik', zèit er, (Warson) - mer dat waor eine, dèi waor neet pluis (min) huur, want dat waor ene keël, hm, wie e pèird, ich heb hem gekènd -. 'En, nów kónt geer uch dènken, wie ich dao stóng, dat kaom mich nao en dat daag zoë liëlik hé, die hèg, 't laog achter ... wie ich achter 't huis waor keek ich óm en toen laog de hèg hiël óm. En 't kraakde en 't deeg (deed) zoë liëlik... Nów is 't gedoon!' zèit er, 'nów gain ich vanmeleven neet miër kaarten in Rèikem, dat is get dat durf ich neet miër', zèit er, 'wat mich nów is euverkomen.' 'Jà, zaogt geer dao dan niks?' zèit de vrouw; 'Niemend , niemend', zèit er.Dà, wat is dat dan? ene kèirel wie ene boum, wie ene reus hé, dat kan toch neet hé, de hèg óm en ze neet óm zijn hé? Jà, en ee ging neet miër kaarten. Ze waoren wâl dao nog gewèis en hun gezag g'had dan ... Ee haw de schrik op zich gekregen. En dat waor intans (nochtans) ene bengel huur, dèi waor veur niks bang. Mer dao waor er toch bang gewèis. Dat zag er ouch: 'Ich bèn veur niks bang gewèis, noëit, mer dao bèn ich bang gewèis', zèit er, 'ich heb de schrik op mich en dèi blijf op mich', zèit er. Jà, wat is dat? Zijn dat de zenewen of wat is dat? Dat kan toch neet gebeuren hé?

W. had de gewoonte om 's avonds in het café te gaan kaarten. Op een avond kwam de man doodsbang thuis en sprak tot zijn vrouw: "Toen ik voorbij de heg aan het huis van Lambert L. wandelde, hoorde ik opeens een luid gekraak. Wat verderop keek ik achterom en zag dat de heg was omgevallen. Ik ga nooit meer in Rekem kaarten".

P. Knabben, Leuven, 1970

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

O/XIII/230bis

Minstens honderd jaar geleden

fabulaat

Bandopname

Opgrimbie    Opgrimbie   

Rekem    Rekem