Hoofdtekst
Van o Miete de Lange üs betoverd aad.’t Was eki tied voe te voaren ’t snachs, en ik en me broere voarden tegoare. E me mosten ’s nachs op de koaje zien voer in zèè te goan. En da wüf woa damme van vertellen, van Miete de Lange, ze weunde zie doa in zoei’n nouw stratje. E me mosten wieder doa verbie passèren. Zo me goan wieder doa verbie, ê nacht zien, ê me kieken wieder èèuwig opsiede, no da stratje. Da was ossan in üs gedachten, Miete de Lange, o je doa moste verbie goan. En ter woaide zoeie stik wit papier: wieder ol slibbernde die mande, üze kloefen of, ê lap weg noar am boord.En üze mande stoeg doar, en üze kloefen, an da stratje. E me dosten wieder doa nie mir achter goan. Zo me kommen wieder an boord en de Pèder die zegt tegen üs: “Ewê, wa doeje gieder ier op jeuder koesen”. En me vertellen dadde. Zo den èèn en den ander kwamd’an board doa, van de matrozen, awo, en ziender mee. E mo wiender giengen nie mee wi, me dosten nie. En üze mande stoeg doa nog med üze kloefen, doa beneen. En ze brochten zieder da mee nor am boord. En da was ènig o je doa moste verbie passèren. Ze weunde zie doa in ’t stratje va Raus.
Beschrijving
Twee mannen die 's nachts met hun schip moesten uitvaren, kwamen voorbij het smalle straatje waarin een heks woonde. De mannen waren erg bang voor de heks. Plots zagen ze in het straatje een stuk wit papier vliegen. De mannen waren zo geschrokken dat ze hun manden en schoenen niet meer in het straatje durfden te gaan halen.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (kust)
33
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Oostende 
Oostende 