Hoofdtekst
Dat ê mien moeder da zo dikkels ütèèngedoan o’se e klèèn kiend was. Eur voader gienk assan mee goan palienk vangen... peuren en ’t was e bitje e dwoaze vint. En da woaren ton mannen die wisten... die doavan wisten van die zake, ook deur de boeken ee. Da woaren de boeken da’se lazen. ’t E nog gewist da mien voader gienk an e düker ee - ‘k ên da me moeder dikkels oren zeggen - de oenden die der üt kwamen mi ketens aan, atent mo deur ze bènen wieds en zieds. En adden moeten per oengeluke - mo mien moeder was ton e kiend - adden moeten èèn geraken datten verzekers me ze müle in de gracht geslegen wier. Dat ên ‘k ik mien moeder dikkels oren vertellen.
Beschrijving
Een man die paling ging vangen, zag honden met kettingen uit de grachten komen. De honden liepen de hele tijd tussen de benen van de man door. Als de man één van de dieren zou hebben geraakt, dan zou hij zeker met zijn gezicht in de gracht zijn gevallen.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
1.5 Plaaggeesten
west-vlaams (kust)
106
Kindertijd van de moeder van de informant
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Raversijde   
