RCELI0264_0264_826 - Weerwolf verlost door het verbranden van zijn band

Ik zal u eens iets vertellen, dat heb ik nog van mijn vader gehoord. Die heeft in Bree op de berg gewoond, bij de ouders van de pastoor van Gerdingen. Vroeger hadden die daar kudden schapen en schepers. En ene daarvan die at 's avonds nooit. Als hij weggeweest was, dan was hij 's morgens altijd ziek, dan moest hij overgeven en hij had zich (sic). Op 'ne keer was hij weer weg, maar ze hadden hem nagehouwen. 'Wat is er toch aan die kerel', zegden ze. Die las ook wel veel in boekskes en zo, 's avonds sprong hij op 'ne soeds, en als hij er van sprong was hij hond. Ze waren hem nagegangen en in de soeds had hij 'ne band liggen, als hij die omdeed dan was hij weerwolf. De baas was naar de pastoor of naar den deken geweest en die had gezegd: 'Ge moet hem ergens ver weg sturen, en de band pakken, ik zal wel komen om hem in het vuur te werpen.' Maar oppedoat stond hij er bij toen ze hem er in wouwen gooien. En zo is hij ervan afgekomen.

SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)    SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   

Op de berg in Bree woonde een man bij de ouders van de pastoor van Gerdingen. Onder de schaapherders die daar 's avonds kwamen eten, was er één die nooit at. Wanneer die herder 's nachts was weggeweest, was hij 's ochtends erg misselijk. Toen men de herder op een avond had bespied, had men gezien dat hij op een boomstronk ging zitten en dan in een hond veranderde. In de boomstronk lag namelijk een halsband die hem tot weerwolf maakte. Op aanraden van de pastoor stuurden de mensen de schaapherder de volgende dag weg, zodat ze de kans kregen om zijn halsband te verbranden. Toen ze de halsband in het vuur wilden gooien, stond de herder onmiddellijk bij hen.

R. Celis, Leuven, 1954

1.6 Weerwolven

limburgs (bree en omstreken)

Weerwolf verlost door het verbranden van zijn band: variant (Tongerlo)

Vader van de informant

fabulaat

Tongerlo    Tongerlo   

Bree    Bree   

Gerdingen    Gerdingen