MDESC0031_0032_14854 - Nekker onder de gedaante van een zwarte hond

J’adde toen oek e keeje e mens die kwam, die soldaot wos, nog vor veertiene, achtiene. En in dien tiede add’n de soldaot’n toen, die bie ’t pèrdevook waor’n, e saobel; nogol e taomelik lang’n saobel, waomei dan ze nog ’t ene en ’t ander goeng’n kunn’n kapot slaon. En dien mens komt van e piente te drienk’n, van de kant’n van d’n Keer van d’n Ommegank. En dien mens komt, in de Gasthuusstraote is er up e zeker moment en oend lanst’n hem, mi e deel van e ket’n an ze nekke. Enne e zegt in z’n eig’n: “Van wao meug dien oend nu komm’n? ‘k En ên nie or’n van bachte’n mien komm’n, en ‘k en ên nouwers zien uutkrup’n, en ‘k ên nie zien naoz’n van me, en dien oend is ier nu uup da moment ezo vrats bie mien ezet!” En binst dat ’n verder gaot, ol over ’t gastuus passirt en ol , dien oend vergroddert intussch’ntied, want, dien oend up e zeker mement wel o zo groot wos of e koof! Nu, e kreeg iej vree benauwd. E peist iej in z’n eig’n: “Zoe ke me saobel trekk’n? En nem e steke gev’n, of e slag, danke dien oend kwiet zien, ier van lanst’n mien?” Maor e verzinde, e durfde lik oek nie, e g’rochte benauwd. En e gao voort, en att’n komt ezo lik bie ’t Deurgangstratje, dien oend is lik up een moment weg, ezo. En, ezo enigte stapp’n verder, ezo, e meter of vuufentwientig vor nem, ziet ’n daor menere Pierre Valcke ofkomm’n. En e gao voort, en att’n bie menere Valcke komt, zegt ’n teg’n menere Valcke: “En dat is nu nog raor, zegt’n, ‘k komm’n dao bie ’t gastuus egaon, en ’t is dao up e zeker moment en oend bie mien, zegt’n; en ‘k wet’n nie van woa dat’n komt, en ‘k ên em nie zien komm’n, noch niet, en dien oend is bie mien, en e vergroddert ossan reke, en en ad iej e brokke van e ket’n an ze nekke; en ‘k ên tewege ewist van nem e slag te gev’n mi me saovel”, vertelt’n teg’n menere Valcke. En zegt menere Valcke: “Dat is wel, da j’ dat nie edaon ed. A ‘j dat moet’n doen, dat gienk meschien slichter oflop’n! Want dat wos d’n nekker, da j’ giej lanst’n joen ad ed!”

SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.    SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.   

Een soldaat die 's avonds terugkwam van een herberg waar hij een glas was gaan drinken, zag in de Gasthuisstraat plots een hond met een ketting naast zich lopen. De soldaat had niet gezien vanwaar het dier was gekomen. Toen de soldaat zijn weg vervolgde, zag hij tot zijn grote ontsteltenis dat de hond steeds groter en groter werd. De soldaat was te bang om het dier met zijn sabel neer te steken. Bij het Doorgangsstraatje was de hond plots verdwenen. Even later kwam de soldaat een man tegen, aan wie hij vertelde wat hij had meegemaakt. Daarop sprak de man: "Gelukkig heb je je sabel niet gebruikt, want anders had het veel slechter kunnen aflopen! Het is de nekker geweest die jou heeft gevolgd!"

M. Deschrijver, Gent, 1961

1.1 Watergeesten

west-vlaams (poperinge en omstreken)

13

Vóór WOI

fabulaat

Poperinge    Poperinge   

Gasthuisstraat (Poperinge)    Gasthuisstraat (Poperinge)   

Doorgangsstraat (Poperinge)    Doorgangsstraat (Poperinge)