STOP0171_0171_21075

‘k Zeggen ’t nog e keer ’t is van horen zeggen enee? ’t Bestoend toverij up e zeker boerhof. ’t Wunden dor pertang geen menschen meer up. En z’an dor vele oengelukken bezoenderlik met de beesten. Dat wos zoverre gekommen dat ze zieder mosten raad gon vragen nor de priesters. En de priester of de pater ging dor nortoe. Enn’onderzochte dat min of meer. Enne wos hij geware dat er dor ik etwot wos die dor niet moste zijn.Enn’had hij dor geweest, en otten dat toen onderzocht hadde enne moste hij toen geloven dat er dor e slichte geest up dat hof wos. Die priester ollene, e dor toen gelezen enn’ed hij dor toen die slechte geest overwonnen en j’etten dor bezworen datten moste weggon. Enne zagten weggon. ’t Wos geen menschegestalte meer mor ’t wos e slange die deur ’t gotegat wegging. En de geest vroeg otten nog mochte werekeren. En die priester zei van ja mor ‘k weten ik niet meer hoevele datten mochte werekeren per jor. En toen ging olles wel up die hofsteê.

SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.    SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.   

Op een boerderij had men zoveel ongeluk met de dieren dat men uiteindelijk de pastoor liet komen. De pastoor stelde vast dat er een slechte geest aanwezig was en bleef alleen op de boerderij om te bidden. De pastoor zorgde ervoor dat de geest in de gedaante van een slang de boerderij verliet langs het afvoergat voor het water. De geest vroeg of hij nog mocht terugkeren, waarop de pastoor "ja" antwoordde. De geest mocht per jaar een klein stukje terugkeren. Sindsdien heeft men op die boerderij geen ongeluk meer gehad.

S. Top, Leuven, 1964

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (vrijbos)

86B

fabulaat

Woumen    Woumen