HHEND0318_0319_42760

Heks mag niet meer buitenkomen van pastoor.Se, en da van Lis Kops se, en da was van Sint-Job en dat was ook iet raar zenne. Da was de kerkkeuster van Sint-Job, hij is al veul jaren dood de mens. Die sukkelde altijd mee zijn kinderen, die waren altijd ziek en 't was altijd wa. En hij zei tegen de pastoor: "Meneer pastoor, ge mut me helpen, want ik denk da't betoverd is bij ons thuis." En de pastoor die zei: "Keuster, da meende nie, da meude nie denken joeng; da meude nie doen." En da was zoe al dikkels gebeurd dat'em bij de pastoor aandroeng, mor die wou d'r nie van weten. En dan oep ne zekere morgend a de keuster en de pastoor alleen in 't sakristijn waren, dan maakte de keuster zijn eigen kwaad en hij dei de deur van 't sakristijn oep 't slot en hij staak de sleutel in zijne zak en d'r zaten ze mee twee oepgesloten. En hij zei: "Meneer pastoor, naa gaag het onder ons getwee." De pastoor die wier daar een beetje bang van zeker en hij zei: "Wat a ge zegt da'k mut doen", zeet'em, "ik zal oe helpen." Hij zei: "Wie denkte da't is?" Hij zei: "Lis, en niemand anders nie!" "Awel," zee de pastoor, "dan mutte nie meer bang zijn. Die zal nooit ne voet meer buiten zetten zonder da ze toelating hee." En die hee wel twintig jaar nie verder nie meer gewist dan heuren deurpel en is links of rechts kijken. Tot as ze vijftig jaar getrouwd was en dan hee ze speciaal vergunning g'had oem is mee heure man nor de kerk te kommen en daarna hee ze nie meer buiten gewist veur as ze ze buitengedragen hemmen. Da's straf he!

De koster van Sint-Job geloofde dat zijn huis betoverd was omdat zijn kinderen altijd ziek waren. Hij ging naar de pastoor, die zei dat hij zulke dingen niet mocht denken. De koster bleef aandringen, maar tevergeefs. Uiteindelijk dwong hij de pastoor om hem te helpen. De koster vertelde welke vrouw hij verdacht, waarop de pastoor zei: "Je hoeft niet meer bang te zijn. Die vrouw zal nooit nog een voet buitenzetten zonder dat ze daarvoor toelating heeft". Daarna is die vrouw wel twintig jaar niet meer verder geweest dan de drempel van haar huis. Ze keek dan wel eens naar links of rechts, maar kwam niet buiten. Toen die vrouw en haar man vijftig jaar getrouwd waren, kregen ze een speciale vergunning om naar de kerk te komen. Daarna is de vrouw niet meer buiten geweest tot men haar na haar dood naar buiten droeg.

H. Hendrickx, Leuven, 1962

2.1 Heksen

antwerps (overgangsgebied antwerpen - kempen)

571

fabulaat

's-Gravenwezel    's-Gravenwezel   

Sint-Job    Sint-Job