JVENK0199_0199_10285 - Spook doodgeslagen

In ’t Zand dao woere ze ouch goen uchtere - of het waor is weit ich neet, ich höb het ouch maar hure vertèlle - en dao waas eine dae altied maar zag: "Hardju, dao bèn ich neet bang vuer, dao bèn ich neet bang vuer". Dow op ene zondignach: "Waem darf nao Heppenaer ene lieter sjnaps goen hoële?" Neme dors. "Ja, noeit nörges bang vuer, dich kos wal goën." En dae waas gegange, maa dae hauw zich de mèshaok mètgepak. En ouch ongewiège vuer dae sjow te make. Eine hauw zich e wit laken omgeduon, dae zaat in de hèk en wie dae aankaam, kaam dae oet de hèk gekroepe, op hem aan. Maa daen angere houwt hem mèt de mèsthaok in z’ne nak en iè houwt hem kapot. Dat moot hiej gebäörd zeen, hiej in ’t Zand.

Een man ging vaak op bezoek bij vrienden op 't Zand. Omdat de man altijd beweerde dat hij nergens bang voor was, moest hij een fles schnaps gaan halen. Om hem een poets te bakken, had één van zijn vrienden zich echter met een laken over het hoofd als spook verkleed. Zo sloeg de man zijn vriend zonder het te weten met een mesthaak dood.

J. Venken, Leuven, 1968

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

203

fabulaat

Maaseik    Maaseik   

Zand ('t) (Maaseik)    Zand ('t) (Maaseik)   

't Zand (Maaseik)    't Zand (Maaseik)