Hoofdtekst
Es vreuger erges e vroumesch woënde woë ze 't neet op hawwen, zoëget 'n aud vroumesch,, en 'n liëlike, dan vertèlden ze dao van al van. Zoë has-te hie in Mechelen Betje van Jutemke Gilissen, en die haw d't nog precies kop in, dat ze allemaol schów veur heur waoren, mer dèks maakde ze zoch ouch guftig (woedend), es ze heur naoreepen: 'heks, liëlike heks.' Zoë hawwen ver ins luj bij ós neven woënen, die geloften dao ouch heilig aan. En op ene kiër waor Bet ouch ins, die ging dèk de bos in, knup (denneappels) rapen en zoë - dat lagten ze dan ouch nog verkiërd uit - waor ze bij ós langs gekómmen en haw ze dat kiendje, haw ze get tegen gezag of ins gestriëld, en dów zaot da kènjd 's anderendaags vol luus (luizen)... PK: en dat haw Bet dan gedaon?Wat zou't! doech (doe) nów neet zjus of 's dich dao aan glöüfs! Die luj zagten dat wâl, 'dat hèit Bet gedaon', mer dat waor neet, zoget dat waor algemein vreuger. (...)
Onderwerp
SINSAG 0582 - Hexe schickt Läuse, Flühe, Mäuse.
  
Beschrijving
De mensen geloofden dat Betje uit Maasmechelen een heks was. Toen Betje denappels ging rapen, had ze een kindje over het hoofd gestreeld. De volgende dag had het kind luizen.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
M/VIII/48
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Betje   
Naam Locatie in Tekst
Maasmechelen   
Plaats van Handelen
Maasmechelen   
