COOMS0065_0065_8128 - Witte kater zaait paniek bij de familie Kimps

Toen ich in de zaogerij werkte, ich was toen zoê een achttien jaor, werkten dao de Kimps’en as knecht. Die geluêfden ok hêt aon die dingen. Op ne kiêr vroeg Louis Kimps mich ne lange stok. Ich wist mar nie moêveur, mar ich was toch nieuwsgierig. Op den duur vroeg ich: "Veurwa hedd’er diê stok noêdig?" Toen zee’em dat’em ’t ne mieê betrouwde, dat ’t euveral spoêkte. Hê had is in ne bos een veeg gekregen.Staf, de zoon, zee is tegen mich dat ’t bê hum thuis spoêkte. Dao kwamp altêd ne witte kaoter en dieê kroop dan zoê mar onner de schuurdeur deur. Ich zee tegen Staf: "Ich gön mee, we zullen is rap gedön maoken mee da gespoêk." Ich pakte mêne twiêloêp, en ich mee. In iêne kiêr komt dao ne witte kaoter aongesprongen, zjust as e pjeid. Ich pak mê geweer en "pang", ich schiet dieê kaoter doêd. Toen zag ich da Staf ne mieê bê mich war. Ich wilde binnen gön zien mar ich kost ne miê binnen, alles war gesloten. Deur de venster zag ich ze zitten; mee hun knieën in hun klonken en hun haân omhoêg zaten ze te beên.Op ne kiêr ging het wijf van Kimps hie deur. Ze zee: "Ge hadt toch dieê kaoter nie meugen doêdschieten hemmen."

Louis K. vroeg aan iemand een lange stok omdat hij geloofde dat het in het bos spookte. Op een dag had Louis in het bos immers een oorveeg gekregen. Staf K. vertelde aan een vriend dat het bij hem thuis spookte. Er kwam altijd een witte kater binnen, die onder de deur van de schuur kroop. Daarop nam de vriend zijn geweer en ging mee naar het huis van Staf. Hoewel zijn vriend erin geslaagd was de kater dood te schieten, zat Staf doodsbang op zijn knieën te bidden. Mevrouw K. zei: "Je had die kater toch niet mogen doodschieten".

C. Ooms, Leuven, 1968

1.4 Luchtgeesten

limburgs (beringen en omstreken)

150

Omstreeks 1916

memoraat

Staf K.    Staf K.   

Louis K.    Louis K.   

Heppen    Heppen