Hoofdtekst
Da was ’n vrouwmens en z’a mor één kiend en ’t stierf. De moeder blètte alle nachten en da kiend kwaam were en ’t zei: “Moeder je mag nie mè schremen want m’n hemde bluuft nat in m’n kiste”. De moeder hield ip me schremen en ip slag was dat hemdetje droge.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Een vrouw wiens enige kind gestorven was, huilde de hele nacht. Op een nacht kwam het kind terug en zei: "Moeder, je mag niet meer huilen, want mijn hemdje is altijd nat in mijn kist". De moeder stopte met huilen, waardoor het hemdje op slag droog was.
Bron
M. Vander Cruysse, Leuven, 1965
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (n van brugge)
238
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Moerkerke   
