PVAND0107_0108_26682 - Weerkerende dode: vermoorde vrouw in de gedaante van een wit schaap

Vader en grootvader waren ne keer turf aan ’t kappen. En ’t begoste te regenen en ze dekten den turf. O z’ulder zelve weggestoken hân in een kleen (klein) kotje kwam Brigitte Verhaeghe uut Wingene daar en ze ging naar de Kaleshoek. Da was averre (ongeveer) aan d’hofstee van Dekkers. En ’t regende ton al stijf en Brigitte zei da ze de weg verloren had en ze vroeg o ze wilden een endeke meegaan. Ze gingen mee en achter een endeke zei Brigitte: "Bedankt, ‘k ga ’t nu wel vinden." En ze keerden were. Achter een ende was Brigitte daar were, lekende nat (druipnat), en ze zei da ze were de weg verloren had en ze vroeg o ze were mee wilden gaan. "Bè ja’w", zeien ze, en ze gingen were mee en achter een ende zei Brigitte were: "’k Ga ’t wel vinden", en ze keerden were. En z’hèn ze ton nooit nie meer gevoenden, thuus ook niet. Ze peisden da ze vermoord was voor heur goudewerk. Maar z’hèn nooit ’t lijk gevoenden. Enige maanden achter dat Brigitte dood was, was m’n grootvader daar aan ’t waken ip hazen. Amenekeer zag t’ie daar een wit diengen komen, en da was een wit schaap, je peisde vaneigen (natuurlijk) eerst ip Brigitte. Achter een ende keerde da schaap daar were en sedertdien hèt ie daar nooit nie meer gewaakt, je peisde alten dat da Brigitte geweest was die weregekeerd was in de vorm van een schaap.

SINSAG 0362 - Toter kehrt als Tier wieder. Erklärung der Erscheinung des Spuktieres.    SINSAG 0362 - Toter kehrt als Tier wieder. Erklärung der Erscheinung des Spuktieres.   

Twee mannen die turf aan het steken waren, gingen schuilen omdat het plots was beginnen regenen. Even later kwam er een vrouw de weg vragen. Toen de mannen de weg hadden gewezen, zei het vrouwtje: "Bedankt, ik zal het nu wel vinden." Even later kwam de vrouw drijfnat opnieuw de weg vragen. Ook deze keer zei het vrouwtje: "Bedankt, ik zal het nu wel vinden." Daarna heeft men de vrouw nooit meer gezien. Men geloofde dat iemand haar vermoord had voor haar juwelen, maar een lijk heeft men nooit gevonden. Enkele maanden na de verdwijning van die vrouw, was één van de turfstekers op diezelfde plaats op hazenjacht. Toen de man daar een wit schaap zag aankomen, dacht hij onmiddellijk aan de vermoorde vrouw. Het schaap ging weg en kwam even later weer terug. Sindsdien is die man nooit meer op die plaats hazen gaan vangen.

P. Vandewalle, Leuven, 1968

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (o van houtland)

219

Vader en grootvader van de informant

fabulaat

Ruddervoorde    Ruddervoorde