Hoofdtekst
En me zuster, up die zelfste osteej, z’ad daor e kiend, die boerinne, eneeje, van drie jaor. En ze stak ’t omoge, ol raore dieng’n zegg’n, djuuste lik vloek’n, en ze las in e boek. Jaos, die boerinne kuste tover’n, wi. En z’ ê verplicht ewist van weg te gaon; ze gieng’n dao mensch’n renewer’n, ze gieng’n ze stenig’n, de mensch’n.
Beschrijving
Op een boerderij woonde een vrouw die haar driejarig kind in de lucht hield en dan allerlei rare woorden zoals vloeken uitsprak. Die vrouw las ook in toverboeken. Uiteindelijk heeft men die vrouw verplicht te verhuizen omdat ze de mensen ongeluk bracht.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
2.3 Toverboeken
west-vlaams (poperinge en omstreken)
205
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Proven 
Proven 