PKNAB0479_0480_6927 - Weerwolf: vel verbrand; ovensage

Iëder, dat waor eigelik de weerewouf zagten ze hé, dao heb ger al dèk van gehuurd hé, de weerewouf, en es ger dao ónder kaomt, zij vertèlden ós dat hé, godverdomme zij vertèlden ós dat, ger moot good begrijpen wie ich dat mein, dan kaomt-der (kwamt ge) dao neet good vanâf hé. En dao waor ’n huishauwen en dèi jóng dèi waor dao ónder geraak hé. Ze wisjten dèi waor de hiël nach eweg hé, en dan door den dâg hé, mer veural ’s nachs hé weg. En dao waoren ze nao meniër pestoër gegangen en hawwen den hiër pestoër gezag: "Meniër pestoër, zoë en zoë zit óze jóng en zou dao gein meugelijkheid zijn… veur dèi dao vanâf te krijgen?" "Jà", zeit er, ins kijken… kom mörgen mer ins trug." En dów waoren die trug gegangen hé, en dów zeit er "Ich heb e middel, mer of ’t zal lukken, dat weit ich nog neet. " Dèi jóng, dèi moot geer laoten een kemissie (boodschap) doen, wijd (ver) weg doen goon, hiël wijd weg en dan lèg geer e groët vuur aan, of zelfs den oven steek ger aan, stook ger mer." - iëder waor alles te voot hé, ger wèt (weet) wâl wie dat waor. En dan mósjten ze die ’n kemissie hiël wijd laoten doen hé, en dan mósjten ze e vuur aanlèggen hé, allé, den oven aansteken, hiël heit hé, en es dat vuur good aan, heit waor, dan mósjten ze dat vel, dèi haw e vel hé, die weerewöüf hawwen e vel hé -, en dat vel mósjten ze in dat vuur goëien en es dat vel verbrand waor, waor de jóng gered. Jà, zoë gezag, zoë gedoon. Ze hawwen dat zoë gedoon hé. Ze dachten zoë hé, kan er wel ter bestemming zijn, zoë wijd, ee is nów zoë wijd van ’t huis âf, kóm mer, ver goon hem dat vel daobènnen goëien. Mer op ’t moment dat ze ’t vel in ’t vuur goëiden, stùong de jóng veur ’t vuur hé, ee wouw ’t vuur in. En met e paar man heelen ze ‘m tegen en ee wèirde zich veur in ’t vuur te komen mer ze hawwen ’t toch zoë wijd klaorgespèild dat ze ‘m d’r uit ’t vuur hawwen, en zoëlang as dat vel tot dan opgebrand waor en dów stóng er te grienen (wenen) veur ’t vuur hé, dów waor, waor er daovan verlós hé, hahaha!

SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)    SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   

Een moeder en een vader gingen bij de pastoor te rade omdat hun zoon 's nachts altijd wegging om als weerwolf rond te lopen. De pastoor gaf de mensen de raad om hun zoon weg te sturen en ondertussen zijn vel te verbranden. Zodra het vel vuur vatte, stond de jongen echter al bij de oven om zijn vel te redden. Men moest de jongen met enkele mensen tegenhouden om te beletten dat hij in het vuur zou springen. Zodra het vel was opgebrand, was de jongen verlost.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.6 Weerwolven

limburgs (maasvallei)

U/IV/432

fabulaat

Bandopname

Uikhoven    Uikhoven