CDEWA0388_0388_16388 - Verzonken koeier te Lissewege

’n Koeiwachter te Lissewege ip ’t Groat Ter Doest. Die koeier moste kaffie en stuten (boterhammen) no ’t volk dragen die ip ’t land werkten. Mo die koeier had ol ’t vet van die boterham opgelekt en ton besmèèrd met koeiedrek. Zo, os ’t ie bie ’t volk kwam, die zagen wat dat er gebeurd was, zeien ze: "Dat hee gie gewist”. Mo die joengen zei dat ’t nie van hem was. Ip ’n zekeren dag, die koeier stoend in ’t koeiestal en z’aan de paster verwittigd. Je gienk no die joengen en zei: "Dat èt toch wel gie gewist”? De koeier bewèèrde bie hoog en bie lage dat ’t hem nie gewist was en zegt: "O kik ’t gewist èn, meug ‘k deur de groend zienken”. En je zoenk… en je zienkt nog… En z’èn da nog gemeten met ’n koarde en ’n steen, en ’t was do gin groend te vienden. Ze kwamen noait ’t ende. Z’èn do ’n iesder roaster (ijzeren rooster) over die pit geleit.

Op boerderij Ter Doest in Lissewege werkte een koewachter die de mensen op het veld koffie en boterhammen moest gaan brengen. De koewachter had echter stiekem het vet van de boterhammen gelikt en het brood besmeerd met koeienmest. Toen men de jongen vroeg of hij dat had gedaan, weigerde hij. Een tijdje later kwam ook de pastoor vragen of de jongen zoiets had uitgehaald. Daarop had de jongen geantwoord: "Als ik lieg, dan mag ik in de grond zakken". Het volgende ogenblik verzonk de jongen in een put waarvan men de bodem met geen enkel touw kon bereiken.

C. Dewaele, Leuven, 1967

4. Historische sagen

west-vlaams (oostkust)

586

fabulaat

Ter Doest (Lissewege)    Ter Doest (Lissewege)   

Westkapelle    Westkapelle   

Lissewege    Lissewege