ACORN0175_0175_12148 - De waternekker als kindje vermomd

De woaternekker wê, daan z’üs wiesmieken, da was èèn die deur de schouwe kwaam en op tek. En je kwaamdie ier oblège, en j’aa pap get, en je was omedekèè weg deur de schouwe: “Kê je get, kê je get, kê je paptje get” zeiten. Da was e kienetje daan ze gevoen aan, e kienetje daan ze gevoen aan en ze brochten ’t mee nor üs en ze gaven’t ton nateurlik pap awo, voe ’t eten. En o’t ze büksche gevuld ade, ’t liepe weg deur de schouwe, ’t kwaamd op ’t tek: “Ke je get, ‘k ê je get, ‘k ê je paptje get” zeide ‘t. Da was me moeder die da vertelde tegen joen.

Een vrouw had een achtergelaten kindje gevonden. De vrouw nam het kindje mee naar binnen en gaf het pap. Toen het kindje zijn buikje vol had, vloog het door de schoorsteen weg terwijl het riep: "Ik heb gegeten, ik heb gegeten!" Men vertelde dat dat kind de waternekker was geweest.

A. Cornelis, Gent, 1958

1.1 Watergeesten

west-vlaams (kust)

124

fabulaat

Oostende    Oostende