RCELI0254_0255_810 - Weerwolf moet bloed geven en wordt herkend

De weerwolven, dat waren mensen. Die hadden 'ne band, 'nen halsband. Die deden ze om en dan waren het honden. Dan liepen ze 's avonds altijd rond en als dan ene laat terugkwam of zo, dan sprongen ze op hem en die moest hem dragen. Op 't oud geleeg hier hebben ze 'ne knecht gehad die ook weerwolf was. Daar stond 'nen helen ouwen dikken lindeboom, en daar had hij de band in zitten. Ze hadden hem gevonden. Maar toen de band aan 't branden was, stond hij er voor en hij sprong er in. Maar als ge die kost snijen, zo'ne weerwolf - vroeger hadden ze allemaal een veren kniep - als ge die kost snijen in zijne poot, dan kost ge hem herkennen 's anderendaags.

SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)    SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   

SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.    SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.   

SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).    SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).   

Weerwolven waren mensen die in honden veranderden wanneer ze hun halsband aandeden. Weerwolven lieten zich vaak dragen. Wanneer men erin slaagde een weerwolf in de poot te snijden, dan wist men de volgende dag wie het was.
Een knecht die ook weerwolf was, had zijn halsband in een lindeboom verborgen. De meid had de halsband echter gevonden en in de oven gegooid. Op dat ogenblik kwam de knecht aangelopen en hij sprong in het vuur.

R. Celis, Leuven, 1954

1.6 Weerwolven

limburgs (bree en omstreken)

Weerwolf moet bloed geven en wordt herkend: variant (Bree)

fabulaat

Bree    Bree