FVANH0324_0324_18210

’t Was hier in ’t jaar zeventiene – den oorloge was al verre gevorderd – en ’t waren al veel soldaten die misschien dood waren en anderen niet hé. En dat kwam hier zo verre dat ze hier ’n middel uitgevonden hebben om te weten of dat ze dood waren of dat ze leefden.En ’t was hier ’n bejaard vrouwmens, en ’t waren hier in den omtrek verschillende zukke, dien dat middel gevonden hadden: ze hielden ‘ne grote sleutel tussen de toppen van ulder vingers, en ’n familiant van dien soldaat moeste terzelfder tijd ’t Sint-Jansevangelie lezen.En als ze de sleutel met de toppen van ulder vingers kosten vaste houden zonder dat ie op de grond viel, en dat dat gebed gedaan was, ’t was ’n bewijs dat ie leefde.

In 1917 woonde in Waarmaarde een bejaarde vrouw die een middel had om te weten te komen of een soldaat nog leefde. De vrouw hield een sleutel tussen haar vingertoppen terwijl een vriend van de soldaat het Sint-Jansevangelie las. Als de vrouw de sleutel kon vasthouden tot het gebed gelezen was, betekende het dat de soldaat nog leefde. Als de sleutel viel, was de soldaat dood.

F. Van Houdenhove, Leuven, 1967

2.2 Tovenaars

west-vlaams (tussen schelde en leie)

510

1917

fabulaat

Sint-Jansevangelie    Sint-Jansevangelie   

Waarmaarde    Waarmaarde   

Waarmaarde    Waarmaarde