Hoofdtekst
De kat[h]edraal van AntwerpenDe dag was aangebroken waarop men de eerste steen zou leggen. Op het plein, thans Handschoenmarkt, was een talrijke menigte aanwezig. Er was echter iets niet helemaal in de haak. Werklieden liepen gejaagd heen en weer, terwijl wereldlijke en geestelijke overheden met bedrukt gezicht naar de gedolven kuil staarden. Ook bouwmeester Appelmans scheen er het hart van in. Tot driemaal toe waren de gedolven putten vol water gelopen. Hoe dieper men de spade stak, hoe sneller het water toestroomde. Een eenvoudige metselaar wist raad. Zijn naam was Mathias. Hij wou zijn geheim echter maar prijsgeven tegen veel goud. Dat zei hij ook tegen zijn vrouw en hij vertelde haar ook zijn wonderbaar middel: hij zou ossenhuiden op de grondvesten leggen. Daardoor kon het water onmogelijk sijpelen en daarop zou de toren gebouwd worden. Daarop ging Mathias langs de Scheldeboorden dwalen, denkend aan zijn rijkdom. Maar Mathias' jongste zoontje, die alles afgeluisterd had, haastte zich naar meester Appelmans en vertelde hem dat hij ossenvellen in de kuilen moest leggen. En waarlijk, dat hielp. Toen Mathias hoorde dat zijn plan verraden was, liep hij radeloos naar zijn hut in het Kopstraatje. Daar vernam hij wat er gebeurd was. Hij greep een houten bank en sloeg zijn zoontje dood. Mathias' vrouw verdronk zich uit wanhoop in de Steenhouwersvest. Van Mathias zelf heeft men niets meer gehoord.
Onderwerp
SINSAG 0984 - Das Gebäude ruht auf Ochsenhäuten.   
Beschrijving
Toen men de eerste steen van de kathedraal zou leggen, was op de Handschoenmarkt veel volk aanwezig. Werklieden liepen heen en weer, terwijl vertegenwoordigers van de geestelijke en de wereldlijke overheid met bedrukt gezicht naar de kuil staarden. Tot driemaal toe waren de gegraven putten vol water gelopen. Een eenvoudige metselaar met de naam Mathias wist raad. Hij wilde zijn oplossing echter slechts bekendmaken in ruil voor veel goud. Mathias wilde ossenhuiden op de grondvesten leggen omdat het water daar niet doorheen kon sijpelen. Mathias was evenwel afgeluisterd door zijn jongste zoon, die naar de bouwmeester liep en hem het geheim verklapte. Toen Mathias vernam dat zijn plan was uitgelekt, sloeg hij zijn zoontje met een houten bank dood. Zijn vrouw verdronk zich uit wanhoop in de Steenhouwersvest.
Bron
R. Cambré, Leuven, 1966
Commentaar
4. Historische sagen
antwerps (antwerpen en de antwerpse agglomeratie)
273
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Mathias   
Naam Locatie in Tekst
Antwerpen   
Plaats van Handelen
Antwerpen   
Steenhouwersvest (Antwerpen)   
Handschoenmarkt (Antwerpen)   
