Hoofdtekst
En ver waoren op de waak bij mijn tant, die laog veur èird (aarde), ich en nog breurs (broers) van mich en nog femilie, en 't waor al laten aovend en ver gingen ins nao buiten veur get frische loch. En zoë bleven ver op de straot onderein get moelen (wauwelen), en opins, óm twelf oore, huurden ver 'klets, klaats, klets, klaats, ...': e geloup as van e veulen zónger hoofijzers. En veer ollemaol vol schrik, mer dao gebeurde niks. En ver zaogen niks. Mer dat is weer zoëget gewèis, jà vreuger bestóng dat. 'Klets klaats', ging dat. En dat zin gein fabelen (verzinsels)!
Beschrijving
Enkele mensen die bij een overleden tante moesten waken, gingen omstreeks middernacht even naar buiten om een frisse neus te halen. Opeens hoorden ze buiten een geluid als van een veulen dat zonder hoefijzers rondliep, hoewel er niets te zien was.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (maasvallei)
K/XV/275
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Kotem 
Kotem 