MNIJS0181_0181_19456

Binst den oorlog woaren der soldoaten bie uus thuus gekwartierd. ’t Was dor een die de koarte koste leggen. ‘k Vroegen hem u me broere nog leefde. ‘k Aan (ge)hoard dat ie doad was. Je lei de koarte. "J’is kaput" zei ie, "mo zeg het nie tegen de moeter, swaigen!" "Is me vint doad?" vroeg ik. Je lei hem were. "Je vint leeft, je zit in Holland en je go wederkommen en ik moen kaput, die verdoemte krieg!" En ’t is uutgekommen. Me vint is weregekommen mo me broere nie, j’is ter in gebleven, en die soldoat wier veertien dagen loater doadgeschoten.

Tijdens de oorlog bood een vrouw onderdak aan enkele soldaten, van wie er één kaarten legde. Toen de vrouw vroeg of haar broer nog leefde, antwoordde de kaartlegger: "Hij is dood, maar vertel het niet aan je moeder". "Is mijn man dood?" vroeg de vrouw vervolgens, waarop de soldaat antwoordde: "Je man leeft. Hij is in Holland en hij zal terugkomen. Maar ik moet sterven in die verdomde oorlog!" Alles wat de man had voorspeld, is uitgekomen. Twee weken later werd de kaartlegger doodgeschoten.

M.-R. Nijsters, Leuven, 1969

2.2 Tovenaars

west-vlaams (nw van houtland)

134.10

WOI of WOII

memoraat

Westkerke    Westkerke   

Holland    Holland