CJ012406

Yn 'e tritiger jierren wienen myn wiif en ik oerdei faek om handel út. As de bern dan middeis út skoalle kamen, ieten se by skoanmem. Mar myn jonge mocht binei gjin iten. Hy wie lusteloas. Men koe ek net sizze dat er siik wie. Hy boarte net mei oare bern. Skoanmem sei: "Dû mast us mei him nei Jonge Jan ta gean fan 't Wytfean, hwant de jonge kin wol bitsjoend wêze."
Jonge Jan wie duvelbander. Mar doe't ik op 't Wytfean kom wenne Jonge Jan dêr net mear. Hy wie nei de Ham forhuze. Doe ried ik dêr hinne. Mar Jonge Jan wie net thús. De oare deis sette ik de jonge by my foar op 'e motor by 't stjûr en doe tufte ik wer nei Harns ta.
Jonge Jan sei: "Kom, wienen jo dêr al?"
Ik sei: "Ja."
"Hwat mankeart der oan?"
Ik sei: "De jonge is lusteloas."
It wie yn 'e tiid fan 'e wichters en Jonge Jan sei tsjin 'e jonge: "Yt dû mar in pear wichters op."
Mar hy mocht se net.
Doe krige ik in fleske mei guod mei, dat like krekt sûkeladepoeijer. Dêr moest de jonge deis trije kear hwat fan ynnimme.
Ik sei: "Is it bern bitsjoend?"
"Och," sei er, "as se jin neat jowe, falt it wol hwat ta."
De jonge hat twa kear fan it guod ynnaem, doe mankearde him al neat mear.
Mar hy hat wol degelik bitsjoend west. Dat woe Jonge Jan net sizze. Hwant der kaem geregeld in man mei agoasje by ús. Dy wenne hjir yn 'e buert. Mar sûnt dy reis nei Jonge Jan hat er noait wer in foet by ús oer de drompel set.

SINSAG 0677 - Zauberer verzaubert Kind (Mann).    SINSAG 0677 - Zauberer verzaubert Kind (Mann).   

De jongste zoon van een echtpaar wilde nooit eten. De vader ging met hem naar een duivelbanner, omdat ze dachten dat hij betoverd was. Deze wilde dit niet bevestigen, maar hij liet het kind drie keer per dag van een soort chocoladepoeder eten. Toen ging het al snel beter. De handelaar die wel eens aan de deur kwam met zijn handel is sindsdien niet meer geweest.

Corpus Jaarsma, verslag 124, verhaal 6

31 oktober 1966

Zauberer verzaubert Kind (Mann).

Jonge Jan    Jonge Jan   

Wytfean    Wytfean   

Ham    Ham   

2013-03-01 14:46:21