Hoofdtekst
Dao wuore twie gezusters, ein die hètde Marjan en die anger hètde Liên. Marjan dat waas "Petor", die hauw ouch de naam dat ze heks waas en van alles. Die woende hiej hiel kortbiej woe Baerke van de bekker woent, dae sjoonwinkel. Dow wuore hiej gein hoezer. Die ging zoe "viskes drage" zag ze. In daen tied wuore de luj erm en dan ging ze zoe foetele. Dan kraeg ze biej dezen e pungelke kuoren en biej dae get en dan moos ze dao get anges vuer huole, get gare vuer de keinjer hun kouse te stoppen of zoe, broed, koffie, ’n hauf pundje spek of zoeget.’s Aoves zaat ze op ’n plaats, dow zaet ze zoe: "Esder ’s aoves gaot - die straote die wuore dow hiej allemaol karspäör, zoe ’n depe - esder ’s aoves gaot en ger zeet sjow van de hekse, want dao zeen altied hekse oppe straot, dao mootder mèt veurzichtig zeen" zag ze. En dan lekde ze mèt die tong en dan kaam ze zoë: "En dan mootder altied zoe guon, zoe, uever het karspuor, altied mèt de bein uever het kruus. Dan konne de hekse niks doon. Ich ouch neet". En vuort zag ze dat terbiej.
Beschrijving
Wanneer men kruiselings over het karrenspoor liep, dan was men beschermd tegen de macht van heksen.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
397
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Dilsen 
Dilsen 