Hoofdtekst
Ozek e klèèn joengesche woaren ên ‘k eur geweten Miete de Lange, en ze weunded’op de koaje in ’t Zwienschje die in de Belgica is, die restaurang. Mo die Miete de Lange ewo, da was e vromêns, de mênschen beelden under in dasse zie mi boeken werkte. Enne ze kwaam sie voo de schepen achter e bitje vis en osse ginne krèèg, ze verwensted’under. En da wilde ton jüste passen daan ze ekir under boel verloren ewo. ’t E nog geweest ee, me vrouwe se grotmoeder, ze komdeki nor eur, die Miete de Lange, en zeg ze tegen me vrouwe ze grotmoeder: “Nê moeder Lotte,” zeg se, en ze stikt twi fiegen in eur anden, “en it dat op” zeg ze. Mo deur de schrik van Miete de Lange, awo, ze doste da nie opeten. “Kiedekir ier” zeg zze tegen eur vint, dedee stik doa nu twi fiegen in mien anden. ‘k Zien benauwd van da wüf. En onz’eur twi zeuns binnenkwamen z’aan aalletwèi under boel verloren.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
In Oostende woonde een heks over wie men vertelde dat ze toverboeken bezat. Die heks kwam 's ochtends op de schepen vaak vis kopen. Als ze er geen kreeg, dan verwenste ze de vissers. Op een dag had de heks twee vijgen aan een vrouw uit het dorp gegeven. De vrouw was echter zo bang voor de heks, dat ze de vijgen niet durfde op te eten. Toen de zonen van de vrouw even later thuiskwamen, vertelden ze dat ze alle vis die ze in hun netten hadden gevangen, kwijt waren.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (kust)
37
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Oostende   
Plaats van Handelen
Oostende   
