Hoofdtekst
PK: dat heksen zoë eemes get deden, dat schijnt toch nog wel ins gewèis te zijn jè?Jao. Jao. Mij mooder zaliger hé, mij mooder zaliger, die ging nao Mestreech nao de merret (markt) hé - gingen de luj allemaol met boter en eier en zoë nao de merret hé, - en ze zagten atlijd zoë: de "moosbakken" op de merret, dat zijn die wijver die dao rónd, veur van alles te koupen loupen hé, en toen, ónderein hadden ze al gezag "die betrouw ich neet, ich gelöüf dat dat ’n heks is", ónderein hadden ze dat gezag. En (aan) mij mooder zaliger stóng dao ouch mer, mèt boter en eier te verkoupen, vraogde ze: "Wat, wat vraog-der (vraagt gij) daoveur?" veur dat te verkoupen, dat waor, in dèin tijd gingen de luj nao de merret met alles hé. (PK: jaojao) En, en toen zag die zoë, tegen mij mooder zaliger, zoë keem (kwam) die (gebaar: tik op schouder): "Wat vraogder dao veur die boter?" en toen zag die (moeder) bènnensmùonds: "God zegen’uch", en, "zoë bènnensmónds, zag die "God zegen uch", ómdat ze aan h’r kaom. Zoë zag zij, zoë: "Maar, meins dich dat ich ‘n heks bèn?! Dao, wat dunk uch daovan?!! Jao, die zagten onderein: "Pas op, want dat kós wel ’n heks zijn", en toen kaom die en ómdat dei met ’n hand op h’r heef (raakte) en dat ze zag: "Jóng, wat vraogs dich veur dijn boter?" - "Ja, zoëveul", mer toen zag die bènnensmónds "God zegen uch" en toen zag ze dat: "Meins (meen) dich dat ich ein heks bèn? (tot ons) Jà, mer nów zèg mich dat? Dat kèn toch neet? Jao mer, die haw dat toch verstangen g’had en ze haw neet gesproken, ze haw neet gesproken! Dat och nog get bestóng toen, gelöüf-der (gelooft ge) het?PK: Jà, het moot wel…Ho maar, dat mich dat wijf is kómmen zèggen, dao dènk ich nog dèk aan. (PK: allé?) Jao mer, dan dènk ich, woë wósj die dat? Zoë zag ze: "Wieveul kinder heb der, ger heb ers mer twië." "Jao, zèg ich toen, twië - hiël in ’t begin getrouwd!" "Jao, zèit ze, zeven zul-der d’r krijgen, mer dao sterven d’r uch wâl gein. Mer miër krijg der gein." Ich heb d’r ouch zeven g’had. Dus dat kan. Dat woar ’n heks, ’n zuver heks!
Beschrijving
Een boerin ging op de markt in Maastricht boter en eieren verkopen. Een vrouw over wie men vermoedde dat het een heks was, raakte de boerin aan en vroeg hoeveel de boter koste. "God zegene u", prevelde de boerin. Daarop antwoordde de vrouw boos: "Denk jij soms dat ik een heks ben?"
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
N/II/522
Moeder van de informant
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Neerharen   
Plaats van Handelen
Maastricht   
