ACORN0186_0186_12172 - De eeuwige kruier als 'Dookêesje'

Den èèuwigen kruwer, dat is ton nog in den tied van mien grotvoader. De man gienk azo, en zegten: “Joengen” - ik e klèèn joengetje zien, - ‘k zeggen ‘k ên nooit not schole gewist, mo ‘k ên lange goed kunnen ontoeden, nu ên ‘k zovele gin memorie mi - otten zei “joengen” zeiten “me gon ekir no zèè” zeiten “me gon den èèuwigen kruwer zien”.En da was doa me ze kruwnet, me zen korf op zen net en o je noader lei je was gie altied even verre doavan en ik was benauwd.En ’t brandde doar e kêesje e je was gie doar altied zo verre van, alli op e meter of tiene, e kêesje die brandde: ’t dookêesje.Ja mo da weet ik, ja j’aak. E je was gie doar altied even everre van en je zaag gie doa niet. “Dat is den èèuwigen kruwer” zein ze “in de middel van de nacht op strange”. ‘k En defferente kèren mee gewist mê grotvoader wi.

Men slaagde er nooit in dichter bij de eeuwige kruier te komen: hij bleef altijd op zo'n tien meter afstand. Er brandde altijd een kaarsje dat 'het dookêesje' werd genoemd.

A. Cornelis, Gent, 1958

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (kust)

148

Grootvader van de informant

fabulaat

Oostduinkerke    Oostduinkerke