Hoofdtekst
Op 'e klaei yn Grinslân, yn Zeerijp, wienen guon út 'e Westerein oan 't flaechslûken. Der wienen ek guon út oare plakken wei. Der wie ek in man, dy koe allerhande kunsten. Hy koe ek knoffelje.
't Is sahwat in fjirtich jier lyn. Jehannes - dat wie ien fan 'e Westerein luts foar him lâns. Hy stie him hyltyd yn 'e wei by 't flaechslûken.
Doe sei dyselde dy't tsjoene koe: "Ast my dit wer lapste lit ik dy stiif stean."
En wrachtich, Jehannes die 't wer. Doe hat er Jehannes in skoft stean litten, dat er gjin fin forroere koe.
't Is sahwat in fjirtich jier lyn. Jehannes - dat wie ien fan 'e Westerein luts foar him lâns. Hy stie him hyltyd yn 'e wei by 't flaechslûken.
Doe sei dyselde dy't tsjoene koe: "Ast my dit wer lapste lit ik dy stiif stean."
En wrachtich, Jehannes die 't wer. Doe hat er Jehannes in skoft stean litten, dat er gjin fin forroere koe.
Beschrijving
Een man stond een ander heel de tijd in de weg bij het vlas plukken. De ander dreigde hem een tijdje stijf te laten staan als hij dat nog een keer deed. Toen de man het nog een keer deed, heeft hij hem inderdaad een poosje stil laten staan.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 128, verhaal 5
Commentaar
13 november 1966
Naam Overig in Tekst
Jehannes   
Naam Locatie in Tekst
Grinslân   
Groningen   
Zeerijp   
Westerein   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
