KERAR0157_0158_16643 - De Bende Pollet

Op zekere morgen kregen ze bij familie van mij een doodsbrief dat hun nicht dood was en ze was te begraven. ’s Morgens moesten ze doorgaan met een voiture, een charband (char-à-banc: open wagen met dwarsbalken), van Proven naar Poperinge. In een café aan de statie gingen ze op mekaar wachten, heel de familie, broers en zusters, gingen daar binnen voor rap een tas koffie. Maar de bazin deed daarmee mee met de bende. Je moet daarbij weten dat die bazin ook familie was. En zegt de bazin: "Moet nicht Stefanie ook meegaan?” "Bah ja”, zeggen de broers en zusters, zonder het minste achterdenken. Zo ja, ze gaan zij naar de begraving en het was laat als ze thuis kwamen. Nicht steekt de sloter in het slotergat en ’t eerste dat ze voelde als ze binnenkwam was eierschalen. "Hoe”, zegt ze, "der heeft entwie binnengeweest”! Ze waren zij helegan bestolen geweest en alles opgegeten geweest van enige mannen. Ze hadden toch hun geld niet gevonden. Ze hadden zij dat wel kunnen wegsteken, maar anders was ’t al gepakt, al haar goudwerk en diamant en z’hebben daarvan nooit niet weergehad. Diezelfde mensen hebben dan, ik weet niet of dat er voren was of erachter, op een zekeren ochtend binnengeweest op een klein doeningske (kleine hoeve). De mensen van dat doeningske hadden juist een zwijntje verkocht en dat geleverd. Z’hebben die mensen doodgedaan, maar die mensen waren niet heel dood, en ze ferm bestolen. Alzo heeft dat uitgekomen. Mijn tante en mijn nonkel hebben moeten naar ’t gerecht gaan in Béthune. Ik was nog zeer klein maar ik heb dat altijd gehoord van mijn ouders.

SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.    SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.   

Een familie uit Proven kreeg op een ochtend een brief waarin stond dat hun nicht was gestorven. Nog diezelfde ochtend vertrokken de mensen met paard en kar naar de begrafenis in Poperinge. In een café hielden de mensen halt om een kop koffie te drinken. De cafébazin, die overigens ook familie was, zat mee in het complot en liet haar dochter ook meegaan naar de begrafenis. Pas laat in de avond kwamen de mensen terug van de begrafenis. Toen de vrouw de sleutel in het slot stak en binnenging in haar huis, voelde ze allemaal eierschalen onder haar voeten. Het huis was leeggeroofd en al het voedsel was opgegeten. Gelukkig hadden de rovers het geld, de juwelen en de diamanten van de familie niet gevonden.
Op een kleine boerderij waar men net een varken hadden verkocht, werden de boer en de boerin aangevallen door de bende van Pollet. De rovers roofden het huis leeg en lieten hun twee slachtoffers voor dood achter. Omdat de boer en de boerin niet dood waren, heeft men de daders kunnen terechtstellen.

K. Erard, Leuven, 1966

4. Historische sagen

west-vlaams (ieper)

11

Kindertijd van de informant

fabulaat

Nieuwkerke    Nieuwkerke   

Proven    Proven   

Poperinge    Poperinge