Hoofdtekst
Van de weerewouf, zjus. Het lèste weit ich, mer zjus wie dat gegangen is, weit ich neet miër. Dat woar ene knech van hie, dèi weerewouf spool (speelde). En dèi haw hieboven 'n hónsvel in 'n wei steken.PK: Ha, 'n hónsvel?!Jao, 'n hónsvel, of zoëget. Enne, dao waoren ze hem achter gekómmen. En in dèin tijd, dów bakden ze allemaol zelf hé, en dów hawwen ze hem, dów waor er nao Brusselt gegangen, dèi knech. Enne, toen dachten ze: 'Wach, nów goon ver hem zij vel verbrannen.' Dów pakden ze zijn vel eweg, en dów brandden ze hem dat vel op. En dów stóng de knech veur den oven.PK: Toen waor dèi trug inins?Jao, toen ze 't vel hawwen d'rin liggen. Mer hiël zjus wèit ich 't neet miër, in 't begin, wie ze dao achter zijn (ge)'komen. Jà... mer of dat allemaol waor is...
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   
Beschrijving
Een knecht die voor weerwolf speelde, had een hondenvel in een weide verborgen. Toen de knecht naar Brussel was, wilde men ondertussen het hondenvel verbranden. Zodra het vel vuur vatte, stond de knecht bij de oven.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
K/VI/303
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Kotem   
Plaats van Handelen
Brussel   
