Hoofdtekst
Ze zien gebleven, mien kienders en ze zien gekommen toe oalfwege de weg van ’t üs, voe te zeggen daan ze doa woaren, mo ze kommen nie wi. On’k ik mien twi zeuns nu in de lucht gevlogen ên, z’ên gekommen mid euder lêezen an en euder kappe an. En mien man zeg: “Oze joengers zien doa wi”.‘k Zeggen: “Joa, ‘k oren ze schone kommen”.Ewê ze kwamen zieder toe an die vinster e e bitje vodder was de deure mo ze kwamen no binnen nie en j’oorde ze voortgoan.Da’s woarschuwen daan ze dood zien, twi dagen noadien. J’oor ta kloar. ‘k En da tegengekommen va me joengers.
Beschrijving
Een man en een vrouw zagen de geesten van hun twee verdronken zonen twee dagen na hun verdwijning verschijnen met laarzen en een kapmantel aan. De spoken kwamen bij het raam staan, maar ze kwamen niet binnen. Ze wilden enkel laten weten dat ze dood waren.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (kust)
172
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Nieuwpoort 
Nieuwpoort 