Hoofdtekst
En van brandwoend’n: ’t wos ier e kiend up de platse. En ’t a gaon spel’n. En de stove, ze stoeg rood, d’n pot stoeg bloerood. En att’n binn’n kam, e glots van ’t en’ende nao ’t anger. Maor e kam djuust uut, e glots iej vlak up de stove; en e greep d’n pot ezo mi ze twee and’n. Je ku gaon peiz’n; d’n pot stoeg helegans rood; ’t vel wos ol ofeschoeperd. En schreeuw’n, e ja, ezo e kleen joeng’n! En ‘k ên ik egaon. En en e nie meeje ekikt: ’t wos edaon!
Beschrijving
Een kind dat aan het spelen was, verbrandde zich aan een kookpot die op de kachel stond. Men ging het kind laten overlezen door een geestelijke. Daarna had het kind helemaal geen pijn meer.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (poperinge en omstreken)
362
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Westouter 
Westouter 