Hoofdtekst
As in deade in hinnekleed oan krige (in wyt kleed, faek in lekken, dat by de hals byinoar reaun wie), en dat wie to lang, dan kom sa'nien letter wer.
Dan moest dûmny der by komme.
Sa wie der us ien yn 'e Harkema, dy wie stoarn, mar dy koe net rêste. Hy stroffele oer 't hinnekleed, omdat dat to lang wie, en as er kom, sei er oars net as: "To lang, to lang."
De dûmny frege: "Is it hinnekleed jo to lang?"
"Ja", sei er.
De dûmny skuorde der ûnder in stik ôf. (It woarde noait knipt) Doe hie dyselde rêst.
Dan moest dûmny der by komme.
Sa wie der us ien yn 'e Harkema, dy wie stoarn, mar dy koe net rêste. Hy stroffele oer 't hinnekleed, omdat dat to lang wie, en as er kom, sei er oars net as: "To lang, to lang."
De dûmny frege: "Is it hinnekleed jo to lang?"
"Ja", sei er.
De dûmny skuorde der ûnder in stik ôf. (It woarde noait knipt) Doe hie dyselde rêst.
Beschrijving
Als het lijkkleed van een gestorvene te lang was, dan kon het zijn dat hij later terugkwam. Zo kon een man eens niet tot rust komen. Hij struikelde over zijn lijkkleed en zei niets anders als 'te lang'. De dominee heeft toen een stuk van zijn kleed afgescheurd.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 130, verhaal 23
Commentaar
13 december 1966
Naam Locatie in Tekst
Harkema 
Harkema 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21