Hoofdtekst
Een zuster van mich die hauw e kindje. Dow kaem ’n vrouw ouch hiej in Stokkem, die hauw de naam. Vreuger ginge ze dao aan het plenkske opwasse mèt e man of zoe get. Die vrouw, ocherm, die hauw gewassen en die hauw twie manjele (manden) lievend (lijnwaad) op de kroekar stuon. Maa me zuster die waas gepaard gewaes wie het z’n kommunie deeg mèt ’n dochter van häör. Dow haw die vrouw dao spiët van. Dow dach ze zoê: "De moos dao maar ins inguon, die is ouch nog jonk. Ocherm, het hauw gei moeder mier, gank maar ins in, gank die keinjer maar ins helpe". De vrouw kump in, ze luut dao boete die twie manjele stuon op de kroekar. Dow zaet ze zoe: "Ich köm ins kieke nao ’t kindje." Wer wuore dow zelf maar keinjer allemaol, me zuster waas jonk wie ze dat kreeg. Wer wuore allemaol maar keinjer. Dow zaet ze zoe: "Wètder waat?" zaet ze "pak mich ins get water, dan zal ich hem ins sjoen wasse, dan doon ich hem ins zuver aan". Die zoeg ouch wal dat het het vandoon hauw. "Dan doon ich hem ins zuver aan en dan mootder mich ins get giève vuer hem te laote dreinke, dan kan dat kindje seffes sjoen slaope." Wer hauwe dat allemaol geduon, maa ’s angerendaags woer mich dat kindje krank. Ze hauw e bitsje de naam en dow hauw die vrouw het alweer geduon. Die vrouw, ocherm, kosj ouch niks t’raan doën. Drie wièke wèt dat keind gesukkeld maa dat kindje storf. Wie waas dat vreuger, dat gebäörde ueveral, effe, ziej kraeg toch alweer de naam, en ziej hauw het weer geduon.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
In Stokkem woonde een vrouw over wie men vertelde dat het een heks was. Op een dag had de vrouw bij iemand het kind gewassen en schone kleren aangetrokken. De volgende dag was het kind ziek. Drie weken later is het kind gestorven. De arme vrouw kreeg de schuld.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
271
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Stokkem   
Plaats van Handelen
Stokkem   
