HSCHA0082_0083_45630

B En dan ook, dat weet ik nog van toen ik kind was, want ik ben daar geboren. Wij hebben op de hoeve gewoond. Mijn ouders hebben in de Waterstraat gewoond. Maar dat rappeleer* ik mij nog, dat was hevig onweer en 't was hevige wind. En ge weet, op den buiten zijn dat blaffeturen* die toegaan. De vensters vast dus de kruk omhoog, de blaffeturen dicht en vast en dan stond er op de vensterbank aan de binnenkant een gewicht van 50 kilo, en die venster vloog open. Dat is ook niet normaal zoiets hé? Ik: En is dat meer dan één keer gebeurd? M: Dat is een paar keer voorgevallen. Dat ik me rappeleer, dan was ik nog een kind. Ik: Zijn jullie daarna verhuisd of zo? M: Nee, door den duur is dat verkocht geworden. Mijn vader is er gestorven, de andere zes zijn uitgetrouwd, ik ben hier komen wonen en dan is die hoeve verkocht. Maar dat vertelde onze peter, dat dat de ronde deed dat Franse soldaten hier een koffer met soldij verborgen hadden. ..... (ze kan het niet laten van toch even het mij reeds gekende verhaal te vertellen van de boer die het goud van de soldaten steelt en de soldaten die komen spoken, er zou een hellewagen zijn die op een bepaalde tijd verschijnt...) Maar nu naar 't schijnt hebben die boer en boerin toch nog een deel van die schat onder het huis begraven. En wij hebben dat nooit gevonden. Dat moet in de grond gezeten hebben. Die mens die dat gekocht heeft, heeft gegraven en die heeft ne put gevonden. En achter het huis was er ook ne put en ze weten niet voor wat die gediend heeft. S: En daar is nog niemand met ne wichel geweest? M: Nee, daar heeft nog niemand aan gedacht zekers. Gij zou daar wel aan denken hé. Ik: Maar die hoeve was dus niet van jullie, als ik het goed begrijp. M: Die hoeve was van een graaf, dat is nooit onze eigendom geweest. Graaf Latour noemde hij. S: Die graaf is er ook al lang niet meer. M: Compte de Bé Latour was zijn volledige naam. S: En woonde die ook in de geburen? M: Nee, die had verschillende hoeven in Waver en één keer op 't jaar kwam die eens langs. S: Ontvangen zekers. M: Ja, en eens eten 's middags. Ofwel kwam zijn zoon. F: Maar de mensen dat er nu inzitten in de hoeve, die hebben het wel helemaal ondersteboven gesmeten. ..... (over restauratie die niet echt waarheidsgetrouw is gebeurd) Ik: Om even terug te komen op het verhaal met de Franse soldaten, ik had ergens gehoord of gelezen dat die boer de soldaten had vermoord. S: Dat zal misschien het verhaal geweest zijn van de Mosterdpothoeve in Duffel, daar vertellen ze ongeveer hetzelfde van. Ik: Dus in feite is er blijkbaar één verhaal dat over twee hoeven wordt verteld, dus zal het waarschijnlijk maar op één van de twee gebeurd zijn. S: Ja, dat waren dan de zielen van die soldaten die kwamen spoken. Maar zoiets schijnt dus echt te gaan. Als ge nu iemand hebt en die is overleden en die heeft iets geweldig tegen u gedaan. En dat die zijn ziel dan geen rust vindt. En dan kan die terugkomen, maar dan kan die ook vanalles slecht komen doen. Maar dat is voor aandacht te trekken, voor te zeggen 'ik ben het, de slechterik', zo heb ik toch geleerd bij de exorcisten. Die geest zal dan bv. ne muur komen omtrappen en zo.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Op een boerderij sloegen tijdens een hevig onweer de vensterluiken open, hoewel er een gewicht van vijftig kilo op de vensterbank stond.
Op een boerderij had een boer het goud van soldaten gestolen. Daarna kwamen die soldaten spoken. Op een bepaald tijdstip verscheen op de boerderij altijd een hellewagen. Onder de boerderij zou nog een deel van de schat begraven liggen. De persoon die de boerderij later bewoonde, heeft de put gevonden. Ook achter de boerderij was een put waarvan men niet wist waarvoor die diende. De hoeve was eigendom van een graaf.

H. Schallenbergh, Leuven, 2000

1.4 Luchtgeesten

antwerps (mechelen en omstreken)

16B

Kindertijd van de informant

memoraat

Mechelen    Mechelen