Hoofdtekst
Bij ons is dat echt gebeurd. Ik heb dat zelf allemaal meegemaakt. Wij hadden een paard en dat beest had geen rust. Dat was zo mager als een graat en dat stond altijd mestnat van het zweet. Als wij in de stal kwamen liep het zweet zo over dat paard af en dat paard zijn manen waren altijd geknuppeld en als ze die losdeden, dan was het weer opnieuw. Die manen konden ze losdoen en terwijl ze in de stal stonden waren ze al opnieuw geknuppeld. Onze vader stak met de gaffel in de planken, maar hij raakte niets. Hier was nog een meisje, dat ouder was als ik en dat zag dat altijd, maar dat dierf niks zeggen en toen zei ons moeder er tegen: 'Zeg mij eens wat ge ziet.' Dan kwam dat zo bij moeder staan en pakte het met zijn voorschoot zijn gezicht toe (gebaar) en het wou dat maar niet zeggen wat het zag en toen zei moeder: 'Ge krijgt een nieuw kleedje.' En ze had gesmeekt en het vanalles toegezegd en toen zei het: 'Dat was een hommel en die wou mijn mond invliegen en dan zei die hommel altijd: 'Kindje, zijt ge nog ziek?' En dat kindje is achterna gestorven. De mensen uit de geburen kwamen kijken wat in onze stal gebeurde en op het laatste zijn ze bij de paters geweest en ze hadden een medaille gekregen en dat hadden ze in het paard zijn haam (= tuig van paard) gestoken. En toen op een morgen was die medaille eruit. En op het laatste was dat zo erg dat de koeien in plaats van aan hun horens in hun nek gebonden waren en die medaille lag voor de paardestaldeur gegooid en afgeschuurd, zo wit als krijt. Wat daarop stond, die heilige en daar stonden nog letters op geschreven, dat was allemaal weg. Hele nachten hebben ze hier opgezeten, en mensen uit de geburen. Dat is echt gebeurd.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Op een boerderij gebeurden vreemde dingen met het paard. Het dier was altijd helemaal bezweet en elke ochtend waren zijn manen gevlochten. Ook met het dochtertje van de boer was er iets aan de hand. Er was een hommel naar haar toe gevlogen, die zei: "Kindje, ben je nog ziek?" Het kind is kort daarop gestorven. Uiteindelijk gingen de boer en de boerin te rade bij de paters, van wie ze een medaille kregen. Enkele dagen later lag de medaille vreemd genoeg voor de deur van de paardenstal. Ook de koeien bleven niet gespaard; ze waren 's ochtends niet vastgemaakt bij de horens, maar bij de nek.
Bron
W. Achten, Leuven, 1971
Commentaar
2.1 Heksen
midden-limburgs
c
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Diepenbeek   
