CJ013212

Op it Blauhûs wenne froeger in boerefaem. Dy faem krige twa berntsjes, dy wienen fan 'e boer. It wienen twillinkjes. Dy berntsjes hat se weimakke yn 'e kolk.
Letter kom der in oare boer op it spul to wenjen. As dy oan it melken wie, kommen der altyd twa twillinkjes op 'e mjilling achter de kij. Dat wienen twa neakene berntsjes. It wienen deselden dy't de faem oan kant brocht hie.
Doe hat de boer de dûmny der by helle om dy berntsjes oan to sprekken. Doe woarden se gewaer, dy berntsjes hienen gjin deaklean. De boer hat doe foar sokke klean soarge, hy hat se de oare jouns op 'e mjilling lein. Sûnt ha se dy berntsjes net wer sjoen.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Een boerenmeisje was eens zwanger geworden van de boer. Ze bracht de tweeling, die ze ter wereld had gezet, om. De boer die er later kwam wonen, zag tijdens het melken elke keer twee kleine naakte kindjes. Hij liet de dominee komen. Deze kwam er achter dat de kinderen graag doodskleding wilden. De volgende dag heeft de boer doodskleding neergelegd en daarna heeft hij de kindjes nooit meer gezien.

Corpus Jaarsma, verslag 132, verhaal 12

1 december 1966

Andere Tote spuken. [17]

Blauhûs    Blauhûs   

2013-03-01 14:46:21