Hoofdtekst
De werewouf? Jao. De wouf zagten ze hie. Jao, du has van zoe’n farçeurs hé, die zich daomet bèizigheelen (bezighielden). PK: En wat zagten ze dao zoe van, vertèlden ze dao noets euver?Jao, mer jà, ich heb mich dao noets zoe veur ‘interesseerd. Dat waor ’n lielike bies, die spróng hun dan in hunne nak, zagten d’rs en ouch weer anderen zagten dat het eigenlik mer ene mins waor, dèi toeren (streken) veil had. Vreuger leep dao zoe e getske (wegeltje) op de auw kèrk aan, veur dat Meertens zenen tispel dao neer zat (gek gewrocht neerzette), ha! En dao, in dat getske, dat kwâm zoe op de steiwêg uit, dao zaot dèi altijd. Haha, ich zag altijd zoe as ze dao-euver begosten: "Jóng laot dèi wouf gauw zitten woe er zit!" Ich mós dao niks van hebben, van zoe’ne gekke kal.
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen. 
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen. 
Beschrijving
Een weerwolf was een lelijk beest dat mensen in de nek sprong. Anderen beweerden dat de weerwolf een mens was, die anderen bang wilde maken. De weerwolf zat altijd in het weggetje dat naar de kerk van Lanaken leidde.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
L/V/572
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Lanaken
Lanaken
Plaats van Handelen
Lanaken
Lanaken