Hoofdtekst
De pater kon het kwaad niet verjagen.Doar was ne kiër nen boer die da de koaë hand in zijne stal hou. Al zijn biësten wieren ziek, zijn terre wou nie groein, zijn vra kost giën kinderen krijgen, allei, den duvel zaat er tussen.Den boer die ging noar de poaters van Beurm, die woaren gekend veur ’t overlezen. Doar was doar ne poater die da mee dien boer meekwam noar zijn huis. Doar begost die te lezen, te lezen da ’t zwiët op zijn gezicht kwam, moar den duvel wou nie weg. In iëne kiër was e rne gruëte slag en de poater vloog op de grond en bleef doar liggen. Een beetje loater kwam die poater vedrom bij zij zelven moar hij wou bij dien boer nie blijven, hij moukten da ’t er hij weg was.En ’s anderendoags as die poater wakker wier, dan was zijn hoar giëlegans wit gewurren.
Beschrijving
Een boer had door toedoen van de kwade hand niets dan ongeluk. De boerin kon geen kinderen krijgen, de dieren werden ziek en de tarwe wilde niet groeien. De boer ging te rade bij de paters van Beurm. Eén van de paters ging met hem mee en en begon te bidden tot de zweetdruppels van zijn gezicht rolden. De duivel wilde echter niet weg. Op een dag hoorde men een luide slag, waardoor de pater op de grond vloog en daar bleef liggen. Zodra de pater weer bij bewustzijn kwam, verliet hij de boerderij omdat hij daar niet langer durfde te blijven. Toen de pater de volgende dag wakker werd, waren zijn haren helemaal wit geworden.
Bron
R. Callaert, Leuven, 1969
Commentaar
2.2 Tovenaars
oost-vlaams (sint-niklaas en omstreken)
194
fabulaat
Naam Overig in Tekst
paters van Beurm   
Beurm (paters van)   
Naam Locatie in Tekst
Temse   
Plaats van Handelen
Beurm   
