Hoofdtekst
De vader van mien vrouw, die is van Lummen, en dao hauwe ze het wit kauf, en esten het wit kauf tiènge kaems dan blaefste t’r aan ’s nachs, dao waas niks aan te doon. Dan meusjte ze örges opsprènge, hetzelfde woe, zoelang este het wit kauf zoêgs, dan mochste neet bewaege. Dao wuore van die päöl vuer de weije (weiden) tow te doën, ’n hoofiezer en in de krem (krammen) dan ene paol, en dao zuote ze mèt driejen op. Dao hauwe ze mesjien twië, drie oren op geziète vuer het gouwe kauf.
Beschrijving
In Lummen liep een wit kalf rond. Wie dat kalf 's nachts tegenkwam, mocht niet bewegen. Anders ging men eraan.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (maasvallei)
124
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Stokkem   
Plaats van Handelen
Lummen   

