SVANB0096_0096_12401

‘k en nog horen verteln van etwien in De Panne, da was in de familie gebeurd. Metje was overleden en Metje was en heilig mens. Metje was gestorven en begraven en de klejenzeune was ziek, en e zag nu en ton metje. En a Metje nie gezien op eur sterfbedde en neur nie gekend. Zo vele jaoren laoter wilt’en etwot bekom en e zegt tegen ze moeder, ‘k gon ik lezen vo Metje. En e zei dat’en Metje gezien hadde op eur sterfbedde. En e beschreef ze lik of da ze op eur sterfbedde lag en e gaf details dat ‘en nie koste weten. En e familielid die gestorven was e vroeg of ’t en koste no den hemel gaon. En ze zei dat’en in ’t vagevier was en zie in den hemel.

Een jongen die ziek was, had zijn grootmoeder nooit gekend. Toch zag hij de overleden vrouw op haar sterfbed liggen. Hij beschreef details die hij op geen enkele manier kon weten. Enkele jaren later bad de jongen voor zijn dode grootmoeder. Hij vroeg haar of een overleden familielid naar de hemel kon gaan. De geest antwoordde dat die persoon in het vagevuur zat en dat zij zelf in de hemel was.

S. Van Bael - Lehouck, Leuven, 1969

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (bachten de kupe)

163

fabulaat

Steenkerke    Steenkerke