FBECK0225_0225_266 - Doden komen terug wegens een niet volbrachte gelofte
Een sage (mondeling), 1947
Hoofdtekst
Ene van Bernissem-broek kwam 's avonds van zijn werk en hij moest door een wei gaan. Aan een 'stichel' zag hij ene zitten van zijn familie die nog niet lang gestorven was. Dat was van de familie van mijn vrouw. Die man ging tegen de pastoor vertellen wat hij gezien had en die zei: 'Ge moogt daar niet van lopen gaan, maar ge moet vragen wat hij verlangt.' En toen hij hem weer zag op dezelfde plaats, zei hij: 'Wat verzoekt ge?' En hij noemde hem met zijn naam. En toen zei die: 'Toen ik ziek was, hadden ze voorgenomen met drieën naar Scherpenheuvel te gaan, en zolang ze niet geweest zijn, heb ik geen rust.' En toen zijn ze met drieën gegaan en die hem gezien had was daar ook bij en die zag hem onderweg zo voor hen op gaan, maar de twee anderen zagen niets. En te Scherpenheuvel in de kerk, daar kunt ge zo rond het altaar gaan en onder de elevatie van de mis ging die daar terugkwam rond het altaar en dat zei die ene tegen de twee anderen en die zeiden: 'Gaat er eens heen en vraag of het nu goed is.' En de geest antwoordde hem dat het nu goed was, dat hij die schuld nu kwijt was en toen vroeg die een teken van hem en toen trok hij een witte zijden doek, gelijk ze in die tijd veel droegen, rond zijn hals uit en die gooide hij zo naar hem toe. En daar stonden zijn vingers in, zwart gebrand, en ze wouden hebben als hij die doek zo gauw niet gepakt had, dat dan de hele hand erin stond. En omdat dat gebrand was, meenden ze dat hij in 't vagevuur was. Die doek hebben ze nog, hij is bij mijn schoonbroer, Urbain D. te Ordingen, daar kunt ge hem zien.
Onderwerp
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
Beschrijving
Een man uit Bernissem-Broek wandelde 's avonds naar huis door een weide. Bij een draaikruis zag hij een man uit de familie van zijn vrouw zitten, die nog niet lang overleden was. De man vertelde zijn verhaal aan de pastoor, die zei: "Je mag niet van die dode weglopen; je moet vragen wat hij wil." Toen de man de dode weer zag, vroeg hij: "Wat verlang je?" Daarop antwoordde het spook: "Toen ik ziek was, heeft mijn familie beloofd om met drieën naar Scherpenheuvel op bedevaart te gaan. Zolang ze niet geweest zijn, kan ik geen rust vinden." De volgende dag ondernamen drie familieleden van de dode een bedevaart naar Scherpenheuvel. De man die het spook had gezien, was er ook bij. Hij zag de hele weg naar Scherpenheuvel de dode vóór zich uit lopen. De anderen zagen niets. Toen het spook in de kerk van Scherpenheuvel rond het altaar ging, vroeg de man: "Is het nu goed?", waarop het spook bevestigend antwoordde. De andere familieleden, die het spook niet zagen, vroegen om een teken. Daarop gooide de dode een witte zijden doek, waarin zijn vingers gebrand stonden. Zijn familieleden maakten daar uit op dat hij in het vagevuur moest zijn.
Bron
F. Beckers, Leuven, 1947