Hoofdtekst
Mien voader vertelde dat ’t ip Groeothuze, ’t grotste hof van Tielt, spoeokte. ’t Is wel hoenderd joar geleen. Er was doa een woagenhus en oe ze d’er beesten in stoaken, loagen ze ’s nuchtends oltied doeod. Olle zeven joar mosten de poaters van Tielt kommen voe da spook te verdroagen noa de verste poale van ’t land. Ze mosten droagen da ze zwitten. Ze mochten ip da land nie meer werken bie zunsoendergang. Er stoenden twee lichtmiskeersen achter glas in ’t washus. Oe ze ze wegdeien, begost het were te spoken: ip de zooldere hoeorde men groan versmieten, groan verwienden, kosten geen beuter meer keernen en in ’t washus dingen ofwassen. Oe ze giengen kieken was er nieten te ziene.
Beschrijving
Op een boerderij in Tielt spookte het. Wanneer men een dier in het koetshuis had gezet, lag het de volgende ochtend altijd dood. Iedere zeven jaar moesten de paters van Tielt komen om het spook te verbannen naar de verste uithoek van het landgoed. Na zonsondergang mocht op het veld niet meer gewerkt worden. In het washuis stonden twee Lichtmiskaarsen achter glas. Als men de kaarsen durfde wegnemen, begon het gespook opnieuw. Men kon geen boter meer karnen en op de zolder hoorde men graan scheppen. Wanneer men ging kijken was er niets te zien.
Bron
R. Callens, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (tielt en izegem)
193
Omstreeks 1868
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Lichtmis   
Lichtmiskaars   
paters van Tielt   
Tielt (paters van)   
Naam Locatie in Tekst
Pittem   
Plaats van Handelen
Tielt   
