Hoofdtekst
Ip d’hofstee van Noenkel Miel aan ze ’n peerd da me z’n poot in ’n betepit gesukkeld was en ’t had lik ’n slag in z’n leens gekregen en ’t kost nie mè weg. Noenkel Miel giengk achter Theo en dendien haalde ’n kleen kerkeboekstje uut en je begost te lezen. Je makte kruustjes me z’n hand ip de rugge van da peerd en je vroeg tonne an noenkel o ’t ie mee uut giengk met hem. Noenkel wilde thuus bluuven omdat ie nie gerust was in da peerd mo Theo zei: “Tegen da je vannacht thuus komt lopt da peerd roend in de weie.” Noenkel giengk mee en waarachtig, o ’t ie thuus kwaam liep da peerd roend en ’t was heel genezen.
Beschrijving
Op een boerderij had één van de paarden een wonde aan de poot nadat het in een bietenput was gelopen. Een tovenaar las in een kerkboekje en maakte kruistekens op de rug van het paard. De boer durfde niet weg te gaan uit bekommernis om zijn paard. Daarop zei de dokter echter: "Wanneer je om middernacht thuiskomt, zal je paard gezond en wel rondlopen in de weide". Zo gebeurde het ook.
Bron
M. Vander Cruysse, Leuven, 1965
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (n van brugge)
511
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Zuienkerke 
Zuienkerke 