Hoofdtekst
Ze höbbe mich ins wille mètpakke. In Lujk is dat now nog. Ich hoofde maar jao te zègge. "Och", zag ich, "waat gaon ich in Lujk doen? Gièr zit dao allemaol te kallen en ich kan dao toch neet mètkalle." "Ja", zag ze dow, dat waas e vroumes, "aste mètgeis, kriegste ’n zjat (tas) koffie van den duvel väörgezat." Dow zag ich zoe: "Het is spietig dat ich dat allemaol neet verstaon, anges ging ich mèt". "Dorste (durft ge) dat?" "Jao", zag ich, "dat dar ich." "Je", zag ze, "dan komme de teljerkes mèt de zjatte zoe vuer dich gedrejd neer. De zuus niemend. Het kump zoe vuer dich neer. Het is waal donkel bènne."
Beschrijving
Een vrouw werd ooit door enkele heksen uitgenodigd om mee te gaan naar Luik. "Ik zou wel durven meegaan", zei de vrouw, "maar ik begrijp niets van wat jullie daar vertellen". Daarop antwoordde de heks: "Als je meegaat, dan krijg je een kop koffie van de duivel. De kopjes en schoteltjes vliegen tot op de tafel zonder dat je iemand ziet". De vrouw ging toch niet mee.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
221
memoraat
Naam Overig in Tekst
Rosalie   
Naam Locatie in Tekst
Lanklaar   
Plaats van Handelen
Luik   
